عنوان پایان نامه: مدل سازی خدمات بوم سازگان آبدهی و نگهداشت رسوب در حوزه ی آبخیز تالاب شادگان مبتنی بر تغییر اقلیم و پوشش سرزمین
ارائه کننده: سحر احمدی استاد راهنما: دکتر مهدی غلامعلی فرد استاد مشاور: دکتر شریف جورابیان استاد ناظر داخلی: دکتر وحید موسوی استاد ناظر خارجی: دکتر حمیدرضا کامیاب نماینده تحصیلات تکمیلی: دکتر نادر بهرامی فر تاریخ: 1403/06/25 ساعت: 14 مکان: ساختمان آموزش کلاس شماره 4
چکیده: تغییر پوشش سرزمین و تغییر اقلیم تأثیرات قابل توجه مستقیم و غیر مستقیمی بر روی خدمات بوم سازگان طبیعی می گذارد. آبدهی (روانآب) و نگهداشت رسوب به عنوان دو خدمت کلیدی و حیاتی ارائه شده از بوم سازگان است. لذا کمی سازی اثر تغییر اقلیم و پوشش سرزمین راه گشای مقابله با این پدیده است. پژوهش حاضر با هدف تعیین سهم هر یک از این دو عامل بر روی خدمات بوم سازگان و همچنین اثر پیشبینی شرایط آتی بر روی میزان آبدهی (روانآب) و نگهداشت رسوب حوزه آبخیز تالاب شادگان برای دورهی 32 ساله (1990،2022)، صورت پذیرفت. نقشه های پوشش سرزمین با استفاده از تصاویر ماهوارهایی لندست Landsat و طبقه بندی نظارت شده و الگوریتم حداکثر احتمال تهیه شد. ارزیابی تصاویر با استفاده از ضریب کاپا برای سالهای 1990، 2000، 2010، 2022 به ترتیب برابر با 87/0، 0.94،0.89،0.93 درصد به دست آمد. هفت طبقه شامل آب، پوشش گیاهی در آب، اراضی بایر و سنگلاخی، کشاورزی، مرتع، درخت، مناطق انسان ساخت برای منطقه ی مورد مطالعه شناسایی گردید. مدل سازی تغییرات پوشش سرزمین با استفاده از مدل Land Change Modeler (LCM) نرمافزار TerrSet اجرا گردید. طبقات پوشش سرزمین، پوشش گیاهی در آب، درخت، اراضی بایر و سنگلاخی، مناطق انسان ساخت، کشاورزی، به ترتیب به میزان، 14/44، 80/81، 87/350، 15/93، 31/1413، کیلومتر مربع افزایش و طبقات مرتع، آب، به ترتیب برابر با 48/1158، 70/824 کیلومتر مربع کاهش یافتند. بررسی تغییرات اقلیمی با استفاده از مدل ACCESS، HADGEM2-ES،MRI-CGCM3، بر اساس سه سناریو بدبینانه، خوش بینانه و متوسط، با استفاده از مدل ریزمقیاس ساز LARS-WG انجام شد. متوسط بارندگی و تبخیر و تعرق به ترتیب برابر با 2/29، 15/12 درصد کاهش و افزایش، را در طی دورهی مطالعاتی به همراه داشته است. میزان آبدهی (روانآب) از سال 1990 تا 2022 از 1,017,036,000 میلیون مترمکعب به 774.000.000 میلیون مترمکعب برابر با 8/23 درصد کاهش یافته است. با تأثیر عامل تغییر پوشش سرزمین و ثابت در نظر گرفتن عامل اقلیم، میزان آبدهی (روانآب) به 1.334.748.096 میلیون مترمکعب برابر با 2/31 درصد افزایش و با تغییر عامل اقلیم و ثابت در نظر گرفتن پوشش سرزمین، آبدهی (روانآب) به میزان 774،395،769 میلیون مترمکعب برابر با 8/23 درصد کاهش داشته است. کاهش بارندگی و افزایش تبخیر و تعرق از جمله دلیل اصلی بر کاهش میزان آبدهی (روانآب) در طی دوره ی مطالعاتی شناخته شده است. با تأثیر همزمان دو عامل اقلیم و پوشش سرزمین، میزان نگهداشت رسوب از سال 1990 تا 2022 از 5،831،283.12 به 18،795،159.95 تن در سال برابر با 3/222 درصد افزایش، همچنین هدررفت خاک از 7691.2 به 4094.85 تن در سال برابر با 7/46 درصد کاهش داشته است. با تأثیر تنها عامل پوشش سرزمین میزان نگهداشت رسوب و هدررفت خاک به ترتیب، 16،168،141.36 و 3524.13 تن در سال، به ترتیب برابر با 9/13 و 2/12 درصد کاهش و با تأثیر تنها عامل اقلیم میزان نگهداشت رسوب و هدررفت خاک به ترتیب، به 18،758،629.80 و 2983.23 تن در سال، به ترتیب برابر با 19/0و 7/25 درصد کاهش را در طی دورهی مطالعاتی داشته است. در این پژوهش اقلیم به عنوان اثرگذارترین متغیر در میزان آبدهی (روانآب) و پوشش سرزمین به عنوان اثرگذارترین عامل در نگهداشت رسوب و هدررفت خاک شناخته شده است.